مقالات

کدام آنتی بادی برای آزمایش مورد نظر مناسب است؟

انتخاب آنتی بادی ها برای آزمایش مدنظر من چگونه است و چگونه می توانم اطلاعات مورد نیاز را برای انتخاب آنتی بادی مناسب از برگه اطلاعات (datasheet) آنتی بادی به دست بیاورم؟

چگونگی پیدا کردن آنتی بادی اولیه یا ثانویه مناسب برای آزمایش های شما

کاربرد آنتی بادی (وسترن بلات، الایزا، ایمونوهیستوشیمی و …)

برگ اطلاعات های آنتی بادی انواع آزمایشاتی را که آنتی بادی را به صورت موفقیت آمیز آزمایش کرده اند لیست می کنند. هنگامی که یک آنتی بادی در یک برنامه آزمایش می شود و در نتیجه ناکام ماند، این نیز در جدول داده شده است. اگر یک برنامه در لیست قرار نگیرد، به این معنی است که ما آن را آزمایش نکرده ایم و اطلاعی از تناسب یک آنتی بادی برای کاربرد در آن آزمایش نداریم. آنتی بادی ها به طور مداوم آزمایش می شوند و داده ها با آخرین اطلاعات نرم افزار به روز می شوند.
برای انتخاب آنتی بادی موارد زیر بهتر است در نظر گرفته شوند:
۱٫ ماهیت نمونه: ماهیت نمونه شما آنتی بادی مناسب را تعیین می کند. جنبه های زیر را در نظر بگیرید:
ا. منطقه یا دومین پروتئینی که می خواهید تشخیص دهید
آنتی بادی ها با ایمن سازی حیوانات میزبان با یک ماده ایمونوژن ایجاد می شود. ایمونوژن ها می توانند پروتئین کامل، قطعات پروتئین، پپتیدها، موجودات زنده (به عنوان مثال، باکتری ها) یا سلول ها باشند. ایمونوژن به طور کلی در برگ اطلاعات توضیح داده شده است (در برخی موارد توضیح دقیق از ایمونوژن به دلایل خاص داده نمی شود).
بررسی کنید که ایمونوژن یکسان است یا در قسمت پروتئینی که در حال تلاش برای شناسایی آن است، قرار دارد. به عنوان مثال، اگر شما در حال تلاش برای کشف یک پروتئین سطح سلولی در سلول های زنده توسط FACS هستید، یک آنتی بادی را انتخاب کنید که بر علیه تمام و یا قسمتی از توالی دامنه خارج سلولی پروتئین مد نظر ایجاد شده است.

ب. پردازش نمونه

بعضی از آنتی بادی ها نیاز به نمونه هایی دارند که به شیوه ای خاص آماده سازی شوند. بسیاری از آنتی بادی ها فقط پروتئین هایی را که دناتوره و احیاء شده اند، شناسایی می کنند، زیرا این آنتی بادی ها توالی هایی را هدف می گیرند که ساختارهای دوم و سوم پروتئین ها مخفی می شوند. از سوی دیگر، برخی از آنتی بادی ها فقط اپیتوپ ها را بر روی پروتئین ها در حالت طبیعی و تا خورده خود تشخیص می دهند. آنتی بادی های با کاربرد وسترن بلات، نمونه هایی را می شود که احیا شده و دناتوره می شوند، مگر اینکه در برگ مشخصات دقیقا به مواردی غیر از آن اشاره شود.
برای ایمونوهیستوشیمی، برخی از آنتی بادی ها را فقط برای بافت یخ زده فیکس نشده مناسب هستند. بعضی های دیگر نیز نمی توانند به اپیتوپ هدف در بافت های فیکس شده در فرمالین که در پارافین قالب گیری شده اند شوند مگر اینکه مرحله احیای آنتی ژن یا antigen retrieval به منظور شکست کراس لینک های ایجاد شده توسط فرمالین انجام شود.

ج. گونه ای که نمونه از آن برداشت شده است.

حتی الامکان، یک آنتی بادی را انتخاب کنید که بر علیه همان گونه ای است که نمونه شما از آن به دست آمده است.
آنتی بادی ممکن است با یک پروتئین هدف مشابه با سایر گونه ها که همخوانی توالی آمینو اسید کافی داشته باشند نیز توانایی واکنش و اتصال داشته باشد. اگر نمونه شما از یکی از گونه های ذکر شده در برگه مشخصات آنتی بادی نباشد، این بدان معناست که گونه مورد آزمایش قرار نگرفته و ما نمی توانیم اتصال آن را گارانتی کنیم. پیش بینی واکنش متقابل بر اساس شباهت توالی پپتیدها و پروتئین ها است.

انتخاب گونه میزبان آنتی بادی (host)

گونه هایی که آنتی بادی اولیه که در آن تولید می شوند باید از گونه های نمونه هدف شما متفاوت باشد. این برای جلوگیری از واکنش پذیری متقابل آنتی بادی ضد ایمونوگلوبولین ثانویه با ایمونوگلوبولین های اندوژن در نمونه است. به عنوان مثال، اگر شما در حال مطالعه یک پروتئین موش هستید، یک آنتی بادی اولیه را انتخاب کنید که در گونه ای غیر از موش بزرگ می شود. یک آنتی بادی اولیه که در خرگوش ایجاد می شود انتخاب مناسب است و به دنبال آن آنتی بادی ضد IgG ضد خرگوش به عنوان آنتی بادی ثانویه مناسب است.
برای تکنیک های استفاده از نمونه هایی که حاوی ایمونوگلوبولین اندوژن (IgG) نیستند، انتخاب گونه میزبان آنتی بادی اولیه کمتر اهمیت دارد. یک مثال غلظت یک لیزت سلولی است که انتظار نمی رود حاوی IgG باشد. با این حال، لیزات بافتی ومحلول رویی (supernatants) کشت بافتی حاوی سرم حاوی ایمونوگلوبولین ها هستند. IgG در وسترن بلات نمونه های احیا یافته و دناتوره شده به عنوان نوارهایی با ۵۰ و ۲۵ کیلودالتون مربوط به زنجیره سنگین و سبک مولکول IgG ظاهر می شود.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *